Share

Terug naar overzicht

Dumoulin gaat voor roze en voor goud.

'Deze tijdrit is me op het lijf geschreven, dus daar ligt mijn topprioriteit dit jaar. De Olympische Spelen zijn immers maar eens in de vier jaar.'

In de Vuelta van 2015 was het bijna raak en Tom Dumoulin heeft nu zijn zinnen gezet op de olympische tijdrit in Rio. Maar eerst moet hij nog wat anders rechtzetten: hij krijgt een tweede kans op de leiderstrui in een grote ronde op eigen bodem. Op 6 mei start de Giro d’Italia namelijk in Apeldoorn.

Acht seconden, acht luttele seconden. Dit kleine poosje scheidde Tom Dumoulin in het bloedhete Utrecht van de gele trui. De gedroomde leiderstrui in een grote ronde in eigen land liep hij mis. Op vrijdag 6 mei krijgt Dumoulin een herkansing; dat kan hij in het Gelderse Apeldoorn de roze trui grijpen in een tijdrit van 9,8 kilometer. Roze dus, in Nederland.

In de Vuelta van 2015 mocht de 25-jarige Dumoulin al zes dagen de rode leiderstrui dragen. Hij weet dus inmiddels hoe de roem voelt. Maar dat was in Spanje, niet hier. Het shirt van de klassementsleider in eigen land veroveren, en vervolgens dragen, is van een heel andere orde. Het is naast de olympische tijdrit en het wereldkampioenschap in Doha het grote doel van het seizoen.

Drie piekmomenten, maar toch staat rond de olympische tijdrit in Rio de Janeiro de grootste rode cirkel in de agenda van Dumoulin. “De Olympische Spelen is één keer in de vier jaar. Nu ben ik 25 jaar oud, dus ik ga maximaal drie keer een olympiade meemaken. De kans dat er in die drie keer nog een keer zo’n mooie tijdrit voor me ligt, is heel erg klein. Dat staat dus met stip op 1 in mijn doelenlijst.”

Het parcours van 54 kilometer lang in de heuvels rond Rio heeft Dumoulin nog niet met eigen ogen gezien, dat doet hij pas in de week voor de daadwerkelijke tijdrit. De race tegen de klok is daar bijna een kruising tussen een vlakke tijdrit en een klimtijdrit. Volgens Neerlands hoop is dat op zijn lijf geschreven.

“Het is zo lastig dat het in mijn voordeel is. Op de vlakke stukken kan ik veel snelheid halen met de juiste positie op de fiets. Bij het klimmen kan ik weer verschil maken met de echte hardrijders. Tony Martin, misschien wel mijn grootste concurrent, kan op goede dagen ook bergop tijdrijden, maar hij heeft verhoudingsgewijs meer kans op een vlak parcours. Chris Froome heeft de tijdrit in Rio ook als doel gesteld, maar bij hem is het weer andersom. Hij kan bergop het verschil met de concurrentie maken.”

“Ik ga niet van tevoren naar Rio afreizen. Maar maak je geen zorgen, ik kan op mijn manier een heel goede indruk van het parcours krijgen. Met de Nederlandse selectie doen we te zijner tijd in Brazilië de verkenning. Tot die tijd is het aan mezelf om me optimaal voor te bereiden, met voeding, materiaal, mentale kracht en trainingen. Echt goed verkennen kan toch pas als alle wegen zijn afgezet. Daarvoor krijg je geen goed beeld van de bochten, hellingen en afdalingen. Als ik daar in de winter al heen was gegaan, met veel verkeer, heeft dat totaal geen zin gehad. Aan een kaartje en video-opname heb ik voorlopig voldoende.”

Voordat heel fietsminnend Nederland aan de buis zit gekluisterd voor de olympische tijdrit, worden eerst nog twee grote rondes verreden: de Giro d’Italia en de Tour de France. In Italië geeft hij sowieso acte de présence. Drie tijdritten over wisselende terreinen en afstanden maken het in ieder geval een deugdelijke testcase voor Rio. Maar dat roze in Apeldoorn, dat is de ultieme revanche na de lichtelijk teleurstellende race in Utrecht.

Gerelateerd artikel